Son kez öpmüştüm yanaklarından vedalaşırken bir hafta önce. “Güle güle” demişti “yolun açık olsun” Biliyordum gideceğini öylesine belliydi ki halinden. Bir zaman evveli kaybettiği sevgili eşi, benimde çok sevdiğim, bekliyordu onu muhakkak özlemle. Ayrılmadan evvel onu son bir kez daha görmek ister miydim, “hayır”

O benim ve diğer sevenleri için hiç gitmeyecek ki. Gerçekten gitmek unutulmakla başlar ve biz onu hiç unutmayacağız.

Sevgili Bedriye Gürol, Sevim Yeğenoğlu, Muzaffer Güler bir dostunuz daha uçtu yanınıza, bizlere anılarını emanet ederek.

Yolun açıktır biliyorum ama yine de diliyorum senin için Gerçek Dost Gürmen Güler yolun açık olsun yeniden buluşmak üzere, ışıklar içinde kal!...

Ay Seli – 19.02.2009